Eerste reisverslag vanuit de USA

Hier dan eindelijk het eerste reisverslag en we zijn er inmiddels alweer een flink aantal dagen. Om maar gelijk met een cliché in huis te vallen, wat vliegt de tijd! En dat is logisch, want er is zóveel te zien en te doen dat we eigenlijk tijd tekort komen.


De vlucht hier naartoe was intens. De stakingen van het weekend voor ons vertrek zorgden voor ongelooflijk lange rijen voor de security en douane. De wachtrij slingerde door de hele terminal. Entertainment tijdens het wachten waren boze reizigers die hun frustraties op het grondpersoneel botvierden en mensen die voor probeerden te dringen, maar vakkundig naar het einde van de rij werden gewezen. We waren in een soort jungle terecht gekomen, het was echt geen pretje. We hebben er bijna 3 uur over gedaan voordat we bij onze gate waren en konden toen vrijwel direct boarden. Eenmaal in het vliegtuig, misten er nog 50 passagiers en het wachten daarop resulteerde in ruim 2 uur vertraging. Het voelde alsof we nooit meer zouden gaan.

De reis met een eigengereide peuter was pittig, maar we hadden heel aardige mensen voor ons zitten die echt het verschil maakten. Zo mochten we van hen een pakje billendoekjes gebruiken die zij wél bij zich hadden, hadden ze eindeloos veel geduld en verdraagzaamheid en bovendien hadden ze lekkere drop mee die ze met ons deelden. Het maakte de reis net een stukje aangenamer en dat was fijn.


Eenmaal aangekomen in San Fransisco werden we lang en indringend ondervraagd door een strenge douanier, maar zaten we daarna al gauw in een taxi die ons voor ons hotel afzette. Voor een ieder die nog eens het plan heeft om naar San Fransisco te gaan is dit hotel (Axiom) een dikke aanrader. Centraal gelegen in de binnenstad met de beginhalte van de cablecars voor de deur was het qua ligging niet alleen een ideaal hotel, ook de kamer was heel fijn, met heerlijke bedden en een goede douche. Daar knapt een mens van op. De eerste nacht hebben we verrassend goed geslapen, al was er ook een kleine jetlag.


We hadden in eerste instantie ontbijt bij de overnachtingen geboekt, maar we hadden de pech dat het restaurant van het hotel werd verbouwd precies op het moment dat wij er waren. We moesten er de volgende ochtend dus op uit om ergens een ontbijtje te scoren. Bas is reisgenoot-technisch (en sowieso) alles wat een mens nodig heeft, want van tevoren had hij al uitgezocht waar in de omgeving we zouden kunnen ontbijten. Dat bracht ons bij een klein pijpenlaatje waar we normaal gesproken straal voorbij zouden zijn gelopen, maar waar we werkelijk heerlijk ontbeten hebben. Naïef als we nog waren, bestelden we vier ontbijtjes – voor ieder één, waarbij voor de kinderen een kids breakfast. De porties die vervolgens op tafel werden gezet waar zó groot dat het een beetje gênant voelde dat we dat allemaal hadden besteld. Voor de kinderen kwam er vers fruit met Griekse yoghurt, maar ze waren zo confuus door de omvang van hun porties dat ze na twee aardbeien en een druif eigenlijk wel vol zaten. Gelukkig konden we doggy bags krijgen en hebben van de kinderontbijtjes de volgende ochtend met z’n vieren (!) nog een keer gegeten. Voor dit monsterontbijt mochten we overigens wel 92 dollar neertellen. Au..


Na het ontbijt stapten we op een cable car; een ouderwetse, houten tram die gebruik maakt van kabels die onder de grond draaien. Door hierop aan te haken, worden de trams als het ware vooruit getrokken. De stad is zo bergachtig en glooiend, dat zo’n cable car eigenlijk een ideaal vervoersmiddel is. Het was erg leuk om eens mee te maken en we zagen hierdoor gelijk een groot deel van de stad. Jules vond het fantastisch en keek zijn ogen uit. Toen Alcatraz in zicht kwam, was dat ook het einde van de lijn. We stapten uit en wandelden naar Pier 39. Een bekende pier waar naast een soort kermis en eettentjes ook veel zeeleeuwen liggen te zonnen. En zon was er volop, we hebben in San Fransisco alleen maar prachtig weer gehad en naar we begrepen was dat een gelukje omdat het normaal gesproken in deze periode heel koud en regenachtig kan zijn.


Iets anders wat je kunt doen op Pier39 (Fishermans Wharf) is fietsen huren. Gekke toeristen huren daar een fiets en rijden daarmee de Golden Gate Bridge over. Eenmaal aan de overkant pakken ze dan de ferry weer terug naar het beginpunt. Wij waren van die gekke toeristen die dat hebben We huurden allebei een normale fiets, dus geen elektrische en Bas had een karretje erachter hangen waar de kinderen in zaten. San Fransisco is dus nogal bergachtig, de wegen zijn er steil en dat hebben we geweten. Het was stevig doortrappen en de wind maakte dat niet gemakkelijker. Het was ook veel verder dan we dachten. Als stoïcijnse Nederlanders vonden we dat we geen helm nodig hadden, maar gelet op de snelle afdalingen was een helm misschien toch niet zo’n slecht idee geweest. Dat vonden overigens ook veel mensen die we tegenkwamen. Sommigen verklaarden ons voor gek.

Eenmaal aan de andere kant pakten we de pond terug naar de pier en hadden hiermee meteen een heel goed uitzicht op Alcatraz. Het was een leuke dag en San Fransisco is een fantastische stad. We hebben ervan genoten!

Cable car voor het hotel

Vliegen met kleine kinderen is pittig

Ontbijten in San Fransisco en wennen aan de grote porties


Golden Gate Bridge

Hoe gezellig is deze foto voor de Golden Gate bridge?

Lunch with a view

Fietsen met kinderkar

Zeehonden bij Pier 39


DSCF3943.jpg

Koffie drinken?

Ben jij ook op zoek naar iemand die een vlotte tekst, artikel of advertorial voor je kan schrijven? Neem dan contact met mij op. Onder het genot van een virtuele kop koffie leren we elkaar kennen en bespreken we de mogelijkheden.

"Juno Schrijft kan als tekstschrijver en verslaggever op tekstueel gebied veel voor je betekenen. Een mooi verpakte reclame? Laat mij een advertorial voor je schrijven"
 
  • Instagram
  • Black LinkedIn Icon