Adem in, adem uit…

Gisteravond begon voor het eerst dit seizoen mijn yogaklasje weer. Sinds enige tijd probeer ik een nieuwe vorm van yoga, Critical Alignment Yoga. Gisteravond dus weer, ik had er echt zin in. Even lekker ontspannen. Toen ik binnen kwam zat er een wat oudere man – ik schat hem eind 60 – met volle overgave zijn strekoefeningen te doen op zijn matje. Ik had de man nog niet eerder in de les gezien en stelde mij aan hem voor. En ondanks het stemmetje in mijn hoofd dat zei ‘ga niet in zijn buurt zitten’ koos ik toch het matje naast hem. Ik schoof het een beetje van hem af, maar alsnog zat ik op relatief korte afstand van de man die zich zojuist als ‘Jan’ had voorgesteld. Terwijl ik mezelf installeerde en een paar minuutjes naast Jan zat wist ik: ik zit naast een Ademer. De Luid Ademenden onder ons zitten binnen een zucht in mijn irritatiezone. Ik kan er niets aan doen. Je zou het kunnen vergelijken met proberen te lezen in de trein terwijl er twee mensen tegenover je een geanimeerd gesprek hebben. Je kunt je boek wel weg leggen. Althans, ik wel.

Ik kan niet meer focussen op andere dingen zodra er een Ademer in mijn omgeving opduikt. ‘Is yoga dan wel een goede keuze’ zou een terechte vraag kunnen zijn. Een leven zonder yoga kan ik mij echter niet voorstellen.

De Ademer had overduidelijk een verstopte neus, maar was kennelijk ook vastberaden om deze avond uitsluitend door zijn neus te zullen ademhalen.

De les begint. Eerst wat ontspanningsoefeningen. In jezelf komen. Focus op je ademhaling. Hoe graag ik dat ook zou willen, ik hoor alleen de ademhalingen van mijn buurman. Ik weet op dat moment dat de komende anderhalf uur een gevecht gaat worden om mijn buurman te negeren. ‘Laat het er maar zijn’ zeg ik wollig tegen mezelf ‘neem een voorbeeld aan die man; hij gaat helemaal op in de les en is totaal gefocust op zijn ademhaling’.


Prrrrrrtttt

Andere oefening. Op de buik liggen. Prrrrttt. Pardon? Dan draaien we op de rug. Pprrrrrrttpffffrrrrt. Wel gadverdamme, nee toch?! De Ademer blijkt de ontspanning al helemaal tot in zijn kringspier te voelen en maakt daar geen geheim van. Bij deze man moet elke uitstoot van lucht kennelijk gepaard gaan met geluid. Vervolgens gaan we in de downward facing dog positie, oftewel billen in de lucht. Een uitgelezen kans om nog een keer lekker te knetteren. Oké, de Ademer is inmiddels officieel de Rufter geworden. ‘Wat een belachelijke situatie’ denk ik terwijl ik sierlijk mijn armen langs mijn lichaam zwaai en mijn borstkas breed maak. Och wat ben ik ogenschijnlijk zen. Maar van binnen wind ik me enorm op.

Daarna doen we een oefening waarbij één been naar buiten gezet moet worden en vervolgens met een arm onder het been langs doorgeademd moet worden. Of zoiets. De Rufter blijkt een soort uitschuifbenen te hebben en voordat ik het weet staat zijn stelt op mijn mat. Grens! Ik vraag hem of hij zijn been misschien van mijn matje af wil halen. Hij pakt zijn meterslange ledemaat iets terug waardoor hij met zijn voet tegen mijn matje aan komt te staan. Nou vooruit, we hebben allemaal ruimte nodig en hij kan het niet helpen dat hij zo’n lange Jan is. Ik begin de oefening en telkens als ik met mijn arm onder mijn been ga, glijd ik met mijn neus zo ongeveer over zijn voet. Getver, wat ruikt dat muf. En zie ik daar nou een verwaarloosde kalknagel? Vanaf dat moment bestaat er geen twijfel meer dat ik de rest van de les die hele ontspanning waar ik voor gekomen was, niet meer ga vinden.

Zzzzzzzzz

Na de les doen we nog een afsluitende ontspanningssessie, liggend op de grond. Het duurt niet lang voordat mijn buurman diep wegzakt en luid begint te snurken. Hij heeft vrijwel direct de ouderwetse keelsnurk te pakken, ook niet gek met zo’n neus.

Aan het einde van de les vraagt mijn docente aan de snurkende, luid ademende Rufter hoe hij de les had gevonden. “Geweldig” zegt hij. “Erg ontspannen”.

DSCF3943.jpg

Koffie drinken?

Ben jij ook op zoek naar iemand die een vlotte tekst, artikel of advertorial voor je kan schrijven? Neem dan contact met mij op. Onder het genot van een virtuele kop koffie leren we elkaar kennen en bespreken we de mogelijkheden.

"Juno Schrijft kan als tekstschrijver en verslaggever op tekstueel gebied veel voor je betekenen. Een mooi verpakte reclame? Laat mij een advertorial voor je schrijven"
 
  • Instagram
  • Black LinkedIn Icon